Plastyka piersi

Zabieg ma na celu powiększenie piersi lub ich równoczesne powiększenie i podniesienie.

Doktor, który będzie wykonywał zabieg, szczegółowo omawia planowaną operację, wielkość implantu, wybór metody operacyjnej, wyjaśnia różnice pomiędzy poszczególnymi rodzajami implantów, informuje również o ewentualnych niebezpieczeństwach. O tym, przez jakie cięcie skórne zostanie wprowadzony implant, decydują kształt i wielkość piersi, średnica brodawki, objętość wybranej protezy, jej typ oraz preferencje i oczekiwania pacjentki.

Stosowane są następujące techniki: cięcie o długości 2-3 cm w fałdzie pod piersią lub cięcie na granicy otoczki brodawki piersi oraz cięcie pod pachą. Implanty umiejscawiane są z reguły pod dużym mięśniem piersiowym. W zależności od wybranej techniki operacyjnej, zabieg trwa zwykle 1-1,5 godziny.

W pierwszych czterech tygodniach zalecane jest zwracanie szczególnej uwagi na reakcje swojego organizmu. Mimo braku bólu lub innych objawów świadczących o niedawno wykonanej operacji należy unikać forsowania się, wykonywania gwałtownych i energicznych ruchów. Zalecany jest spokój i ograniczenie aktywności, aby umożliwić szybkie gojenie oraz zapobieganie przesunięciu się implantu. Gimnastyka, sport, prace domowe (np. prasowanie, mycie okien), intensywny ruch mięśni piersiowych czy sen w pozycji na brzuchu są w tym czasie wykluczone. Należy również unikać nadmiernego nasłonecznienia, korzystania z solarium i sauny.

Przez pierwsze trzy miesiące wskazane jest samodzielne intensywne masowanie piersi oraz stosowanie maści i kremów zmiękczających blizny. Zgodnie z zaleceniami chirurga plastyka po 14 dniach należy zdjąć szwy, można to zrobić w miejscowym gabinecie wskazanym przez lekarza rodzinnego.

Jakie hormony wydzielane są przez tarczycę i jaka jest ich rola ?

Tarczyca produkuje trzy hormony:
- tyroksynę - reguluje procesy przemiany materii
- trijodotyroninę - reguluje procesy przemiany materii
- kalcytoninę - reguluje gospodarkę wapniową obniżając jego poziom
Ich obecność dla prawidłowego rozwoju i życia człowieka jest niezbędna. Brak ich już w życiu płodowym zaburza wzrost płodu i rozwój mózgu. Niedobór hormonów tarczycy u dzieci może być przyczyną niedorozwoju umysłowego ( kretynizmu ) i ciężkiego niedorozwoju kośćca .Mają one podstawowe dwa kierunki działania-zwiększają syntezę białek we wszystkich tkankach ustroju i wpływają na zwiększenia zużycia tlenu,czyli zwiększają przemianę materii. Do ich syntezy niezbędny jest jod,który obecny jest w produktach żywnościowych ( głównie produkty morza, woda, jodowana sól ) Jego zawartość w wodzie i żywności nie pochodzącej z morza jest stosunkowo mała i zależy od jego stężenia w glebie.Aż 80 % tego pierwiastka w organizmie znajduje się w tarczycy. Przeciętne dobowe zapotrzebowanie organizmu na jod wynosi około 150 - 200 mikrog ( mikrogramów ).Nie można w tym miejscu pominąć gruczołów przytarczycznych.Są to wielkości ziarenka pieprzu drobne gruczoły ,przeważnie w liczbie od 2 do 6 położone na tylnej powierzchni tarczycy, a czasami są wtopione w jej miąższ. Regulują one gospodarkę wapniową organizmu.

Budowa histologiczna i czynność

Tarczyca otoczona jest dwuwarstwową łącznotkankową torebką. Warstwa wewnętrzna, jest połączona bezpośrednio z miąższem gruczołu za pośrednictwem łącznotkankowych beleczek, które wnikają do jej wnętrza, tworząc w ten sposób zrąb narządu. Druga, zewnętrzna blaszka (tzw. powięź tarczowa), obejmuje także przytarczyce.

Miąższ gruczołu stanowią głównie pęcherzyki, których wielkość waha się od 20 do 900 µm. Są one główną masą tego gruczołu. Ich ściana zbudowana jest z jednowarstwowego nabłonka, najczęściej sześciennego, choć może być on także płaski. Zależy to od stanu czynnościowego gruczołu. Nabłonek płaski jest formą spoczynkową – hormony (T3-trójjodotyronina i T4-tyroksyna) nie są wydzielane. Nabłonek sześcienny jest z kolei formą aktywną – hormony są syntetyzowane. Zmiana wielkości komórek wiąże się z tym, że tarczyca jako jedyny gruczoł człowieka tak obficie magazynuje produkowane przez siebie hormony, zanim zostaną one uwolnione do krwi[potrzebne źródło]. Są one przechowywane w postaci jodowanej tyreoglobuliny w żelu wewnątrzpęcherzykowym. Stężenie T3 w tarczycy wynosi około 0,02-0,3 µmol/g, a T4 15-200 µmol/g. Duży zapas, a zatem duża objętość żelu, powoduje, że komórki leżące na brzegach są uciskane. Jednocześnie nie ma potrzeby produkcji dodatkowych ilości hormonów. W przypadku gdy tarczyca zaczyna wydzielać hormony pod wpływem TSH, ilość zapasów, a także ich objętość, zmniejsza się. Komórki na powrót stają się sześcienne, mają bowiem teraz więcej miejsca. Dodatkowo, dążąc do stanu spoczynkowego, zaczynają produkować hormony. Komórki pęcherzykowe tarczycy magazynują również sam jod i jego zawartość wynosi około 600 µg/g tkanki.

Oprócz komórek nabłonkowych w miąższu tarczycy znajdują się także komórki C (przypęcherzykowe). Pochodzą one z grzebienia nerwowego. Są to duże komórki o owalnych jądrach, najczęściej leżące na obwodzie pęcherzyków, czasem także pomiędzy nimi. Należą do układu komórkowego APUD. Produkują one hormon – kalcytoninę oraz somatostatynę i serotoninę.